Czytelnia

 Problem zaczyna się w momencie, gdy na jednym poziomie lądują:

oliwa z oliwek

masło

łój wołowy

Czyli tłuszcze o zupełnie innym profilu metabolicznym i zdrowotnym. To nie jest niuans. To jest fundamentalna różnica.

 Z jednej strony autor piramidy — Robert F. Kennedy Jr. — mówi:

jedzmy tłuste produkty odzwierzęce, są „super zdrowe”

 Z drugiej strony… w tych samych zaleceniach nadal widnieje:

nasycone kwasy tłuszczowe < 10% energii, bo zwiększają ryzyko chorób serca

No to jak?

Albo coś jest problemem populacyjnym, albo jest „superfoodem”.

Nie da się mieć obu narracji naraz, jeśli chcemy być uczciwi intelektualnie.

 I wtedy zapala się lampka.

Aha… keto.

 Czyli klasyka gatunku:

„Uważam, że keto jest dobre, więc dopasuję do tego zalecenia. Nauka? Zobaczymy, co da się z niej wyciąć pod tezę.”

 I tu dochodzimy do rzeczy, która martwi mnie najbardziej — nie sama dieta keto, tylko ideologizacja żywienia.

Coraz więcej osób zaczyna wierzyć, że:

jest jedna jedyna słuszna dieta

każdy organizm reaguje tak samo

kontekst zdrowotny, metaboliczny i psychologiczny nie ma znaczenia

 A to już prosta droga do żywieniowych „sekciarzy”.

 Do tego dochodzi polityka.

RFK Jr. funkcjonuje dziś w tym samym nurcie co Donald Trump:

anty-establishment

„przeciw elitom”

dużo emocji, mało precyzji

narracja: „oni was okłamują, ja mówię prawdę”

Brzmi znajomo?

Bo to dokładnie ten sam mechanizm, który Trump stosował w polityce — tylko teraz przeniesiony na zdrowie i dietetykę. A to jest szczególnie niebezpieczne, bo ludzie podejmują realne decyzje zdrowotne, nie tylko ideologiczne.

 Puenta?

Keto może być narzędziem.

Masło nie jest trucizną.

Oliwa nie jest magicznym eliksirem.

Ale mieszanie nauki z ideologią i polityką zawsze kończy się chaosem — i to na talerzu, i w głowie.

 A Ty?

Co sądzisz o tej nowej piramidzie i całej tej narracji „antysystemowej” w żywieniu?

Daj znać w komentarzu.